Kategorie
Pożyczkowskaz

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.6 – Zalety pożyczek unijnych

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.6 – Zalety pożyczek unijnych

Zalety pożyczek unijnych

TRANSKRYPCJA PODCASTU DLA TYCH CO WOLĄ CZYTAĆ NIŻ SŁUCHAĆ.

Dzień dobry,

Witam serdecznie w kolejnym odcinku Pożyszkowskazu i zapraszam do wysłuchania.

Większość klientów, z którymi spotykam się i rozmawiam na temat finansowania rozwoju ich działalności gospodarczej w pierwszym odruchu pyta o możliwość uzyskania kredytu lub leasingu. Zazwyczaj nie wiedzą zbyt wiele na temat produktu, jakim jest pożyczka unijna. Gdzieś coś słyszeli, ale najczęściej tego typu pożyczki kojarzą im się ze skomplikowanymi procedurami, tonami papierów, analiz, prognoz i długim czasami oczekiwania na decyzję. Taka sytuacja jest pokłosiem bardzo popularnych w poprzednich okresach programowania dotacji i kojarzeniem, że jeśli pieniądze mają przyjść do nas Unii Europejskiej, to na pewno ich zdobycie będzie bardzo trudne, będzie to trwało bardzo długo, a na końcu trzeba się bardzo rygorystycznie rozliczać z każdej wydanej złotówki.

Z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że uzyskanie pożyczki jest zdecydowanie bardziej proste niż dotacji. Jest mniej wymaganych dokumentów, a procedury są zbliżone do tych stosowanych przez banki w trakcie procesu kredytowego. Wniosek o pożyczkę unijną można oczywiście złożyć samemu lub skorzystać z pomocy doradcy specjalizującego się w tematyce pożyczek unijnych. Należy sobie zadać pytanie, czy praca włożona w przygotowanie wniosku, ewentualnie wynagrodzenie zapłacone doradcy zwróci się w postaci lepszych warunków finansowania niż oferowane przez banki, w których mamy konto.

Dlatego też w dzisiejszym materiale chciałbym zająć się omówieniem zalet pożyczek unijnych. jest ich niewątpliwie więcej, ale ja przedstawię 12, które według mnie są najważniejsze i przynoszą najwięcej korzyści.

  • Niższe oprocentowanie niż oferowane przez banki. Dlaczego tak się dzieje? Każda pożyczka unijna podlega wsparciu w postaci pomocy de minimis lub innej, udzielonej w ramach odpowiednich programów unijnych na podstawie rozporządzenia właściwego ministra. Dzięki takiemu rozwiązaniu oprocentowanie będzie zawsze niższe niż uzyskane z banku komercyjnego. Biorąc pod uwagę aktualne oprocentowanie pożyczek unijnych wynoszące około 5,8% i oprocentowanie kredytu na poziomie powiedzmy 9% przy kwocie finansowania 200.000 zł i pięcioletnim okresie spłaty oszczędności na odsetkach wyniosą prawie 17.000 zł, dokładnie 16.710,50 zł. Także jest to już jedna cecha bardzo pozytywna, jeśli chodzi o pożyczki unijne, czyli niższe oprocentowanie.
  • Oprocentowanie ma charakter stały, nie jest więc zależne od wskaźnika Wibor i decyzji Rady Polityki Pieniężnej. Bez względu na to, o ile wzrosną jeszcze stopy procentowe pożyczkobiorca ma zagwarantowane oprocentowanie zapisane w umowie na cały okres finansowania. Poza spokojnym snem wynikającym z braku obaw o rosnące raty kredytu pożyczkobiorca zna swój Cash Flow w całym okresie finansowania, a więc wie, jaką ratę zapłacić za miesiąc czy za rok. Ma to olbrzymie znaczenie w sytuacji, gdy inni przedsiębiorcy muszą podnosić ceny swoich usług czy towarów by wyrównać koszty związane z rosnącymi ratami. Firma korzystająca ze stałego oprocentowania nie ma takiej konieczności i dzięki temu może zyskiwać kolejnych odbiorców i kontrahentów. W obecnych czasach wygranymi są podmioty, które skorzystały z pożyczki choćby w październiku 2021 roku, kiedy to oprocentowanie takiej pożyczki wynosiło 0,15% i nadal pożyczkobiorcy z takiego oprocentowania korzystają. Na chwilę obecną przy naszym przykładowym finansowaniem na 200.000 zł na 5 lat są już ponad 46.000 zł do przodu, a kolejne podwyżki stóp procentowych przed nami… Oczywiście ktoś może powiedzieć, że pożyczkobiorca korzystający ze stałej stopy nie zyska na obniżkach stóp procentowych. To w pewnym sensie prawda, ale zanim nastąpią obniżki, czekają nas kolejne podwyżki, po drugie nie wiadomo, w jakim tempie będą obniżane te stopy procentowe i ile czasu zajmie zejście stóp procentowych do poziomu z początku bieżącego roku. Poza tym nie wiemy, na jakim poziomie zatrzyma się inflacja i kiedy. Stała stopa procentowa daje pewność, że nie będzie drożej i pozwala odpowiednio kalkulować swoją marżę na działalności gospodarczej.
  • O pożyczkę unijną można wnioskować już od pierwszego dnia działalności gospodarczej. To nie jest możliwe w przypadku kredytów bankowych. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej i chęci wzięcia kredytu trzeba funkcjonować na rynku minimum rok a w przypadku spółek kapitałowych minimum 2 lata, a w niektórych przypadkach nawet 3 i to bez względu na kwotę wnioskowanego finansowania. W przypadku start-upów analiza zdolności do spłaty pożyczki sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia wiarygodności poręczycieli, ewentualnie wartości innego zabezpieczenia transakcji. Brana jest również pod uwagę branża i tak zwane czynniki miękkie bez skupiania się na historycznych danych. finansowych wnioskodawcy.
  • W przypadku finansowania pożyczką zakupu środków trwałych lub prowadzenia budowy czy rozbudowy nieruchomości nie jest wymagany wkład własny. Jest to więc sytuacja odmienna niż w przypadku kredytu inwestycyjnego, w którym banki wymagają minimum dziesięcioprocentowego udziału własnego, a w niektórych przypadkach nawet jest to 30 do 40% środków własnych zaangażowanych w inwestycje. Podobna sytuacja jest w przypadku firm leasingowych, które również wymagają opłaty wstępnej. Jest to szczególnie ważne w sytuacji podmiotów zaczynających działalność, nie posiadających własnych oszczędności. Zakup samochodu czy maszyny produkcyjnej jest im niezbędny do prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa, a bez własnych oszczędności nie są w stanie uzyskać kredytu czy listingu. Pożyczka w tym momencie przychodzi im z pomocą.
  • Charakterystyczny dla pożyczek unijnych, sposób wydatkowania pieniędzy pochodzących właśnie z tej pożyczki. Przedsiębiorca bez względu na cel otrzymuje pieniądze na konto własne i w określonym czasie musi się z nich rozliczyć przed instytucją pożyczkową. To znaczy przedstawić dokument zakupu oraz potwierdzenie dokonania zapłaty. Jest to bardzo wygodna formuła w sytuacji, gdy wnioskodawca chce przykładowo dokonać zakupu samochodu czy urządzenia o określonych parametrach, ale nie zależy mu na bardzo konkretnym modelu. Wówczas posiadając pieniądze na koncie, może dokonać spokojnej analizy i ofert i ostatecznie zakupić sprzęt, którego początkowo nie było na rynku, a teraz się pojawił. Zapłaci od razu gotówką, co sprzyja negocjacjom cenowym, a także nikt inny nie dokona zakupu przed nim, gdy przykładowo procedury kredytowe lub leasingowego będą się przedłużać. Należy pamiętać, że w przypadku wnioskowania o kredyt bądź leasing należy podać konkretnego dostawcę, który musi zostać zweryfikowane. Czy nawet podać konkretny egzemplarz kupowanego sprzętu. A jakakolwiek zmiana musi zostać zaakceptowana przez stronę finansującą, dlatego też pożyczki unijne charakteryzują się dużo większą elastycznością w tym zakresie.
  • Instytucji pożyczkowej nie interesuje wiek kupowanego sprzętu w odróżnieniu do firm leasingowych, w których wiek kupowanego sprzętu czy samochodu ma znaczenie i przykładowo nie można kupić auta starszego niż 6 czy 8 lat. W przypadku pożyczki unijnej mogą to być samochody nawet dwudziesto- czy trzydziestoletnie. Z leasingu nie skorzystają więc przedsiębiorcy, którzy chcą kupić auto sprawne i wystarczające dla ich potrzeb, ale starsze niż określone w procedurach firmy leasingowej. Nie można wziąć również samochodu zabytkowego, który służy do przewozu nowożeńców czy jako rekwizyt do filmu czy inscenizacji historycznych. Po prostu leasing dopuszcza w miarę młode i świeże samochody.
  • Zgodnie z regulaminem funduszy pożyczkowych dokumentem potwierdzającym wydatkowanie środków z pożyczki może być faktura lub dokument równoważny w rozumieniu przepisów prawa krajowego wraz z potwierdzeniem zapłaty. To oznacza, że do rozliczenia prawidłowości wykorzystania pieniędzy wystarczy umowa z wykonawcą remontu czy umowa kupna sprzedaży samochodów od osoby fizycznej i nie musi to być zawsze faktura, jak ma to miejsce w przypadku leasingu.
  • Zakupu środków trwałych czy towaru można dokonać za granicą. Jest to szczególnym ułatwieniem, gdy chcemy sprowadzić ten sprzęt na przykład z Chin czy z Ameryki bez pośrednictwa polskich przedstawicielstw. Firmy leasingowe nie pozwalają na takie rozwiązania, a jedynym wyjątkiem są zweryfikowani sprzedawcy z terenu Unii Europejskiej.
  • W przypadku każdej pożyczki unijnej jest możliwość skorzystania z karencji w spłacie rat kapitałowych. Dotyczy to zarówno pożyczek na cele obrotowe, a więc na zakup towarów handlowych czy materiałów do produkcji, a także na zakup środków trwałych, czyli maszyn, urządzeń itp. Jest to szczególnie korzystne w sytuacji, gdy na przykład sprzedaż towarów ma rozpocząć się z początkiem kolejnego sezonu. Na przykład: nowa kolekcja letnia ubrań ma się pojawić dopiero w marcu, a zakupów dokonujemy w listopadzie, czy na przykład zimowego sprzętu sportowego, a zatowarowania i płatności musimy dokonać już teraz, czyli w połowie wakacji. Takie rozwiązanie jest również super sprawą w sytuacji, gdy zakupiona maszyna wymaga wielotygodniowych testów, instalacji i wdrożenia, w trakcie których nie będzie generowała przychodu. Przez okres karencji spłacamy tylko odsetki, a raty kapitałowe dochodzą dopiero po zakończeniu okresu.
  • Możliwość sfinansowania wydatków w kwotach brutto, czyli powiększonych o VAT. Dotyczy to przede wszystkim firm niebędących płatnikami VAT u. – pożyczki są udzielane zawsze w wartościach brutto, ale również płatnicy VAT u mogą uzyskać taką możliwość. Aczkolwiek tutaj należy wnieść pewne zastrzeżenie, że takie udogodnienie jest dopuszczalne w przypadku wybranych produktów pożyczkowych i nie jest zasadą generalną obowiązującą zawsze. Należy więc pamiętać, żeby przed przystąpieniem do składania wniosku doprecyzować te kwestie i dokładnie przeczytać regulamin w tym zakresie.
  • W odróżnieniu od kredytów w przypadku pożyczek zazwyczaj nie jest pobierana prowizja przygotowawcza za udzielenie finansowania. Nie są również wymagane dodatkowe ubezpieczenia spłaty pożyczki czy skorzystanie z ofert dodatkowych, aby móc uzyskać finansowania. Częste są bowiem w przypadku kredytów praktyki banków wymagających przeniesienia do niego obrotów czy przeprowadzenia określonego rodzaju transakcji. W przypadku pożyczek unijnych tego nie ma, a jedynym kosztem poza odsetkami są opłaty związane z ustanowieniem zabezpieczenia, które na przykład w przypadku ustanowienie zastawu wynoszą około 200 zł od sztuki.
  • Niewątpliwa przewaga pożyczek unijnych nad kredytami czy leasingami. W przypadku pożyczek unijnych można skorzystać z zabezpieczenia w postaci poręczenia udzielonego przez fundusz poręczeniowy funkcjonujący w danym województwie. Jest to szczególnie duże udogodnienie w przypadku podmiotów, które nie posiadają własnych zabezpieczeń, a planują zakup sprzętu czy towarów handlowych. Fundusze poręczeniowe charakteryzują się dużą elastycznością w podejściu do klientów i chętnie współpracują z instytucjami pożyczkowymi. Takich udogodnień banki czy firmy leasingowe nie posiadają.  

To było 12 najważniejszych moim zdaniem zalet pożyczek unijnych. Oczywiście tak jak wspomniałem, tych zalet jest dużo więcej, a jeżeli chciałbyś dowiedzieć się czegoś więcej na temat tych zalet, ewentualnie w ogóle na temat pożyczek unijnych, to serdecznie zapraszam do kontaktu osobistego. A na dzisiaj to tyle – żegnam się i do usłyszenia w kolejnym odcinku Pożyczkowskazu.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Kategorie
Pożyczkowskaz

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.5 – Zabezpieczenia Pożyczki Unijnej – Podsumowanie

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.5 – Zabezpieczenia Pożyczki Unijnej – Podsumowanie

Zabezpieczenia Pożyczki Unijnej - Podsumowanie

TRANSKRYPCJA PODCASTU DLA TYCH CO WOLĄ CZYTAĆ NIŻ SŁUCHAĆ.

W poprzednim odcinku Pożyczkowskazu omówiłem katalog najważniejszych zabezpieczeń pożyczek unijnych. Dla przypomnienia są to:

  1. poręczenie wekslowe osoby fizycznej bądź prawnej.
  2. Hipoteka wraz z cesją praw z tytułu ubezpieczenia nieruchomości.
  3. Zastaw rejestrowy na rzeczach ruchomych wraz z cesją praw z tytułu ich ubezpieczenia.
  4. Przewłaszczenie na zabezpieczenie na rzeczach ruchomych wraz z cesją praw z tytułu ich ubezpieczenia.
  5. Zastaw na środkach pieniężnych na rachunku bankowym, ewentualnie papierach wartościowych wraz z ich blokadą i pełnomocnictwem do rachunku.
  6. Gwarancja bankowa.
  7. Gwarancja firmy ubezpieczeniowej.
  8. Cesja należności z tytułu sprzedaży towarów bądź usług.

Jeśli ktoś nie miał okazji wysłuchać mojego wcześniejszego odcinka, zapraszam, żeby to uczynił, a teraz omówię zasady ogólne dotyczące zabezpieczeń.

Instytucja Pożyczkowa może odstąpić od oceny wniosku o udzielenie pożyczki, jeśli nie zostanie przedstawiona przez przedsiębiorcę propozycja zabezpieczenia pożyczki, które może zostać zaakceptowane. Dlatego nie ma sensu składanie wniosku bez wcześniejszego zastanowienia się, co można by zaproponować na zabezpieczenie w świetle zasad, o których wcześniej mówiłem i dotyczących wymaganych wartości zabezpieczenia i pokrycia nim wnioskowanej pożyczki. Zostawienie pustego miejsca dotyczącego zabezpieczeń we wniosku mija się z celem. Taki wniosek zostanie odrzucony i nie zostanie poddany analizie. 

Na etapie oceny wniosku Fundusz Pożyczkowy może wymagać przedstawienia dokumentów umożliwiających ocenę wartości proponowanego zabezpieczenia. Z reguły są to polisy ubezpieczeniowe, wyceny dokonane przez rzeczoznawców lub faktury zakupu. Jeśli analiza dokumentacji wykaże, że wnioskodawca posiada zdolność do obsługi długu i spełnia wszystkie pozostałe warunki do uzyskania pożyczki, ale zabezpieczenie jest niewystarczające, to instytucja wezwie do przedstawienia zabezpieczenia dodatkowego. Wówczas wnioskodawca ma 2 możliwości. Jeśli posiada składnik majątku, który mógłby dołożyć jako zabezpieczenie, to przedstawia informacje na jego temat z określeniem jego wartości, ewentualnie może poprosić o zmniejszenie kwoty finansowania. Wówczas musi pojawić się udział własny w kwocie inwestycji albo na przykład dokonać mniejszych zakupów środków obrotowych. 

Bardzo istotna rzecz, na którą chciałbym zwrócić szczególną uwagę i bardzo wyraźnie ją podkreślić, to konieczność ustanowienia zabezpieczenia już przed uruchomieniem pożyczki. Ze względu na konstrukcję tego typu produktów i zasad ich rozliczania nie ma możliwości, by zabezpieczenie stanowiła rzecz, która dopiero zostanie kupiona ze środków pochodzących z pożyczki. Przykładowo, jeśli przedmiotem finansowania jest zakup maszyny, to nie ma możliwości, aby ustanowić zabezpieczenie na niej dopiero po zakupie. Instytucja pożyczkowa dokona uruchomienia pożyczki dopiero wówczas, gdy zabezpieczenia zostaną ustanowione.

Pewną formą odstępstwa od tej zasady jest dokonanie zakupu danej rzeczy z własnych środków, a następnie dokonanie na niej zabezpieczenia, na przykład zastawu czy przewłaszczenia i uruchomienie pożyczki celem zrefinansowania kosztów poniesionych osobiście. Następnie spłata następuje zgodnie z harmonogram. Nie można jednak tego zakupu dokonać w dowolnym momencie całej operacji. Instytucja pożyczkowa musi być poinformowana już na etapie wnioskowania. Trzeba o tym napisać we wniosku w dokumentacji składanej do podjęcia decyzji. Prawidłowy przebieg wygląda następująco:

składamy kompletny wniosek z załącznikami do analizy przez fundusz pożyczkowy, ale we wniosku dopisujemy informacje o tym, że zabezpieczeniem ma być kupowana przez nas rzecz. Po podjęciu decyzji podpisujemy umowę pożyczkową, następnie z własnych środków dokonujemy zakupu przedmiotu pożyczki. W kolejnym kroku dokonujemy na niej zastawu czy innej formy zabezpieczenia, a następnie składamy wniosek o uruchomienie pożyczki. Środki z pożyczki trafiają na konto wnioskodawcy, a przedsiębiorca rozpoczyna spłatę rat. Zgodnie z ustalonym harmonogramem. Tak jak wynika z przedstawionej sekwencji kroków, w momencie składania wniosku czy nawet podpisywania umowy z funduszem nie możemy być właścicielem rzeczy, która ma stanowić zabezpieczenie. Możemy ją kupić dopiero po podpisaniu umowy. W przeciwnym wypadku, czyli jeśli jesteśmy właścicielem sprzętu już jakiś czas, to transakcja nie dojdzie do skutku, ponieważ będzie to klasyczne refinansowanie wcześniej zakupionych środków. A taki cel jest niezgodny z regulaminem. Nie jest to niestety forma dostępna dla wszystkich pożyczkobiorców, a jedynie dla tych, którzy mogą pozwolić sobie na wyciągnięcie pieniędzy z obrotu na kilka dni lub skorzystanie z własnych oszczędności do czasu uruchomienia pożyczki.

Inną formą odstępstwa od zasady ustanowienia zabezpieczenia przed uruchomieniem pożyczki jest skorzystanie z poręczenia funduszu poręczeniowego. One z reguły dopuszczają możliwość udzielenia przez siebie poręczenia przed ustanowieniem zabezpieczenia na swoją rzecz. Wówczas kroki powinny wyglądać następująco. We wniosku pożyczkowym wpisujemy, że zabezpieczeniem transakcji będzie poręczenie funduszu poręczeniowego. Po przeprowadzeniu analizy i wyrażeniu zgody na pożyczkę stosowne dokumenty trafiają do funduszu poręczeniowego, który wyraża swoją zgodę na udzielenie poręczenia. Następnie następuje podpisanie umowy pożyczkowej i poręczeniowej i pieniądze z pożyczki trafiają na konto pożyczkobiorcy, który kupuje na przykład maszynę, która jest przedmiotem wniosku. Następnie na tej maszynie zostanie ustanowione zabezpieczenie na rzecz funduszu poręczeniowego. Jak widać w tym przypadku fundusz pożyczkowy otrzyma należne mu zabezpieczenie przed uruchomieniem pożyczki, a fundusz poręczeniowy z tytułu udzielonego przez siebie poręczenia początkowo nie będzie posiadał żadnego zabezpieczenia. Oczywiście tego typu operacja nie jest możliwa dla wszystkich. Wnioskodawca musi posiadać stabilną sytuację finansową i wykazać się wiarygodnością wobec instytucji. Dodatkowo fundusz poręczeniowy z tytułu udzielonego przez siebie poręczenia naliczy prowizję.

Bez względu na wszystko i z której drogi zabezpieczenia na kupowanym sprzęcie skorzystamy, trzeba mieć świadomość, że nie będzie mogło to być jedyne zabezpieczenie. Po pierwsze fundusz pożyczkowy wymaga krotności zabezpieczenia w stosunku do kwoty udzielonej pożyczki, a po drugie fundusze poręczeniowe zabezpieczają z reguły do 80% kwoty pożyczki, więc pozostałe 20% należy zabezpieczyć w innej formie. 

Kolejną istotną kwestią jest to, że wartość zabezpieczenia musi być odpowiednia już przed uruchomieniem pożyczki. Dlatego na przykład w przypadku pożyczki zabezpieczonej hipotecznie na nieruchomości nie jest istotna wartość przyszła tej nieruchomości po zakończeniu budowy. Jeśli więc posiadamy działkę, na której chcemy wybudować halę za środki pochodzące z pożyczki. To wartość tej działki musi już w momencie podpisywania umowy pożyczki wynosić odpowiednio więcej niż kwota tej pożyczki. Jeśli więc wartość działki wynosi aktualnie 300.000 zł, to maksymalna kwota pożyczki, o jaką możemy ubiegać się na 5 lat, wynosi 200.000 zł. Nawet jeśli hipotetycznie po zakończeniu inwestycji wartość nieruchomości wzrośnie do miliona złotych, po prostu liczy się tu i teraz.

Podsumowanie kwestii związanych z zabezpieczeniem pożyczki unijnej. 

Akceptując zaproponowane przez wnioskodawcę zabezpieczenie pożyczki. Instytucja pożyczkowa uwzględni przede wszystkim czynniki związane z oceną ryzyka finansowego, konkretnej pożyczki i wysokością, okresem trwania, stabilnością biznesu, branżą, wartością zaproponowanego przedmiotu, zabezpieczenia i jego zbywalność. Ta sama maszyna może być wystarczająca jako zabezpieczenie w przypadku jednego wnioskodawcy, ale może być niewystarczająca w innych przypadkach. Każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnie.

W przypadku zabezpieczenia w formie weksla wraz z deklaracją wekslową poręczonego przez osobę lub osoby fizyczne brane pod uwagę są przede wszystkim dochody, ich wielkość, źródło i ich majątek oraz zaciągnięte zobowiązania. W przypadku poręczenia przez osobę/osoby prawne aktualna sytuacja ekonomiczna jest brana pod uwagę i również analizowana. 

Instytucja pożyczkowa ma prawo wymagać dokumentów potwierdzających stan prawny oraz faktyczny proponowanego przedmiotu zabezpieczenia oraz dokumentów potwierdzających jego wartość. Koszty przedłożenia tego typu dokumentów zawsze obciążają wnioskodawcę.

Pożyczkodawca zawsze zastrzega sobie prawo do niezaakceptowania zaproponowanego zabezpieczenia oraz dokumentów opisujących wartość przedmiotu zabezpieczenia. 

Nieruchomość bądź nieruchomości przyjmowane na zabezpieczenie powinny być ubezpieczone co najmniej na wartość pożyczki, którą zabezpieczają wraz z odsetkami i innymi kosztami. Instytucja pożyczkowa ma prawo wymagać podniesienia wartości ubezpieczenia, jeżeli uzna, że nie jest ona adekwatna do wartości zobowiązań pożyczkobiorcy które zabezpiecza ubezpieczona nieruchomość.

Jeżeli nieruchomość bądź rzecz ruchoma zabezpiecza również inne zobowiązania pożyczkobiorcy, to wartość ubezpieczenia musi być odpowiednio wyższa, by wystarczyć dla dokonania cesji na rzecz instytucji pożyczkowej i pozostałych wierzycieli.

Standardowy zakres ubezpieczenia wymaganego przez fundusze pożyczkowe obejmuje ubezpieczenie od ognia bądź innych zdarzeń losowych. Jeżeli natomiast wymaga tego specyfika przedmiotu zabezpieczającego pożyczkę, mają również prawo wymagać rozszerzenia zakresu ubezpieczenia o inne ryzyka – na przykład kradzież. W przypadku zabezpieczenia w formie hipoteki zazwyczaj fundusz pożyczkowy wymaga, aby wartość nieruchomości 1,5 krotnie przewyższała zabezpieczoną kwotę pożyczki, a w przypadku pożyczek z okresem spłaty powyżej 5 lat taka wartość powinna przewyższać dwukrotnie zabezpieczoną kwotę pożyczki. W przypadku zabezpieczenia w formie zastawu na rzeczach ruchomych instytucje pożyczkowe najczęściej wymagają, aby wartość rzeczy ruchomej dwukrotnie przewyższała zabezpieczoną kwotę pożyczki, a w przypadku pożyczek z okresem spłaty powyżej 5 lat przedmiotowa wartość powinna przewyższać trzykrotnie zabezpieczoną kwotę pożyczki.

Z mojego doświadczenia i moich obserwacji wynika, że część funduszy pożyczkowych dużo chętniej udziela finansowania podmiotom w gorszej sytuacji finansowej, ale posiadającym mocne zabezpieczenia niż przedsiębiorstwom, które są mocne i stabilne finansowo, ale tak mocnego zabezpieczenia nie posiadają. Jest to niestety w mojej opinii nieco sprzeczne z ideą programów unijnych, których celem jest wyrównywanie różnic gospodarczych. Instytucje pożyczkowe, promując swoje usługi podkreślają, że w odróżnieniu od kredytów bankowych o pożyczki unijne mogą się ubiegać podmioty nieposiadające zabezpieczenia czy będące w słabszej sytuacji finansowej, ale posiadające dobry pomysł na biznes i dobre perspektywy przed sobą. Codzienność jednak niestety nieco weryfikuje te zapowiedzi i są instytucje pożyczkowe, które idą na skróty i niechęć do ryzyka przedkładają nad pomoc przedsiębiorcom. Wolą mieć dobry portfel i spokojny sen niż przyczyniać się do dynamiczniejsze go rozwoju gospodarczego. Dlatego też będąc w niejednoznacznej sytuacji warto jest sprawdzić przed złożeniem wniosku, jak dana instytucja pożyczkowa podchodzi do transakcji obciążonych większym ładunkiem ryzyka.

Jeśli macie jakieś pytania dotyczące kwestie zabezpieczeń pożyczek unijnych, zapraszam do kontaktu. A ja już się żegnam i do usłyszenia w kolejnym odcinku Pożyczkowskazu.

.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Kategorie
Pożyczkowskaz

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.4 – Zabezpieczenia pożyczki unijnej

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.4 – Zabezpieczenia pożyczki unijnej

Zabezpieczenia pożyczki unijnej

TRANSKRYPCJA PODCASTU DLA TYCH CO WOLĄ CZYTAĆ NIŻ SŁUCHAĆ.

Dzień dobry, dzisiejszy odcinek poradnika chciałabym poświęcić kwestii zabezpieczenia pożyczki unijnej. Odniosę się do wymaganych wartości, rodzaju i opowiem, jakie warunki dodatkowe musi spełniać proponowane zabezpieczenie, aby mogło być wzięte pod uwagę przez instytucję pożyczkową.

Podstawowa informacja jest taka, że każda pożyczka unijna musi być zabezpieczona. Najważniejszym zabezpieczeniem, od którego nie ma wyjątków, jest weksel in blanco z deklaracją wekslową wystawiony przez wnioskodawcę. I tutaj, w zależności od formy prawnej wnioskodawcy możemy spotkać się z kilkoma sytuacjami. Po pierwsze, gdy wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność, to weksel jest podpisywany przez przedsiębiorcę i w związku z tym odpowiada on całym swoim majątkiem za ewentualne opóźnienia w spłatach rat pożyczki. Gdy wnioskodawcą jest spółka cywilna, to wszyscy wspólnicy składają swoje podpisy na wekslu i tym samym odpowiadają całymi swoimi majątkami za zobowiązania tej spółki. Nie jest istotna kolejność złożonego podpisu. W przypadku spółek jawnych weksel podpisują wszyscy wspólnicy w imieniu spółki. A w przypadku spółek z o.o. czy innych podmiotów prawa handlowego weksel jest podpisywany w imieniu spółki będącej wnioskodawcą i ewentualne roszczenia mogą być dochodzone z majątku spółki. Te zasady są dosyć oczywiste i właściwie nie wymagają dodatkowego komentarza.

Nieco bardziej komplikuje się sytuacja, gdy właściciele przedsiębiorstw, czy wspólnicy spółek pozostają w związkach małżeńskich. Jeżeli pożyczkobiorca to osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą pozostająca w związku małżeńskim, a pomiędzy małżonkami istnieje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej wymagane jest poręczenie weksla przez małżonka. W przypadku spółek cywilnych i braku rozdzielności majątkowych wszyscy małżonkowie wspólników spółki muszą poręczyć weksel. W przypadku spółek kapitałowych takiego obowiązku nie ma, bo osoba podpisana na wekslu, czyli członek zarządu czy prokurent działa w imieniu spółki zgodnie z zasadami reprezentacji określonymi w jej umowie i uwidocznionymi w KRS.

Co ciekawe, są instytucje pożyczkowe, które wymagają poręczenia wekslowego udzielonego przez wszystkich małżonków, bez względu na to, czy między nimi istnieje rozdzielność majątkowa, czy też nie. Te fundusze wychodzą z założenia, że małżonkowie żyjący w jednym gospodarstwie domowym mają świadomość co dzieje się w życiu zawodowym ich partnera i muszą ponosić ewentualne konsekwencje podjętych przez niego decyzji. Jest to niezrozumiała dla mnie postawa i w mojej opinii instytucja rozdzielności majątkowej po coś została stworzona, ale niestety nie ma możliwości dyskusji z tego typu postawami, bo zawsze usłyszymy słowa, na przykład: „jak małżonek nie chce poręczyć, to znaczy, że coś mają za uszami”, a więc nie udzielimy pożyczki, bo ryzyko jest zbyt duże. Na szczęście tego typu wymagania są sporadyczne i dotyczą zdecydowanej mniejszości instytucji pożyczkowych. Mimo wszystko zawsze jednak warto spytać w konkretnym funduszu o konieczność poręczenia weksla przez małżonków posiadających rozdzielność majątkową.

Z moich obserwacji wynika, że w dużym skrócie sam weksel może stanowić zabezpieczenie najniższych kwot pożyczek – maksymalnie do 20.000 zł. i to pod warunkiem, że wnioskodawca posiada majątek, a w przypadku startupów nawet i takie kwoty wymagają dodatkowego zabezpieczenia.

Co zatem może stanowić zabezpieczenie pożyczek unijnych, czyli jak wygląda katalog zabezpieczeń pożyczek?

  1. poręczenia wekslowe osoby fizycznej bądź prawnej,
  2. hipoteka wraz z cesją praw z tytułu ubezpieczenia tej nieruchomości,
  3. zastaw rejestrowy na rzeczach ruchomych wraz z cesją praw z tytułu ich ubezpieczenia,
  4. przewłaszczenie na zabezpieczenie na rzeczach ruchomych wraz z cesją praw z tytułu ich ubezpieczenia,
  5. zastaw na środkach pieniężnych na rachunku bankowym, ewentualnie papierach wartościowych wraz z ich blokadą i pełnomocnictwem do rachunku,
  6. gwarancja bankowa,
  7. gwarancja firmy ubezpieczeniowej,
  8. cesja należności z tytułu sprzedaży towarów bądź usług.

Rodzaj zabezpieczenia, które można wykorzystać, jest nieco zdeterminowany przez kwotę pożyczki, którą chcemy uzyskać. W przypadku kwot do około 70 – 100 tys. zł można zaproponować poręczenia jednej lub kilku osób fizycznych, ewentualnie zastaw na maszynach czy urządzeniach. Natomiast w przypadku kwot powyżej 100 tys. zł instytucje pożyczkowe najchętniej widzą hipoteki lub zastaw na maszynach, które są łatwo zbywalne.

Ad 1. Należy mieć na uwadze, że nie każda osoba fizyczna może udzielić poręczenia wekslowego. Taka osoba musi mieć zdolność do obsługi długu wynikającego z umowy pożyczkowej. Nie wystarczy więc sam wysoki dochód miesięczny. Aby sprawdzić, czy konkretna osoba może być zaakceptowana, konieczne jest ustalenie, jaki jest jej dochód miesięczny po uwzględnieniu kosztów rat z tytułu innych pożyczek czy kredytów, jakie są wydatki miesięczne na życie, Ile jest osób pozostających na utrzymaniu takiej osoby itd., co w konsekwencji pokaże, jaka kwota może być odkładana tytułem oszczędności w skali miesiąca. Jeśli ta wartość pokrywa ratę wnioskowanej pożyczki, to taka osoba jest kandydatem, który może być wzięty pod uwagę. Zostanie również oceniony majątek takiego poręczyciela. Co ważne, inaczej zostanie oceniona osoba pracująca na czas nieokreślony, która posiada własny dom i samochód, a inaczej świeżo upieczony absolwent szkoły pracujący od 3 miesięcy i mieszkający z rodzicami – nawet jeśli jego aktualne zarobki są wyższe od tej pierwszej osoby. W przypadku kwot powyżej 30.000 zł fundusze wymagają 2 lub nawet 3 poręczycieli. Warto w tym miejscu podkreślić, że na takie poręczenie musi wyrazić zgodę małżonek poręczyciela, jeśli nie posiadają rozdzielności majątkowej.

Ad2. W przypadku hipotek fundusze pożyczkowe nie oczekują wyłącznie nieruchomości zabudowanych. Mogą być to również działki budowlane czy rolne o ile ich wartość jest odpowiednia. Wraz z wnioskiem pożyczkowym należy przedstawić dokumentację fotograficzną takiej nieruchomości. Sporym udogodnieniem jest to, że w odróżnieniu od banków nie ma konieczności przedstawiania operatu szacunkowego, a więc ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z wyceną takiej nieruchomości. Jej wartość jest oceniana na podstawie polisy ubezpieczeniowej lub na podstawie średniej ceny metra kwadratowego jaki obowiązuje w danym regionie. Można ją więc oszacować w oparciu o portale internetowe typu otodom czy gratka. Dodatkowym plusem, który wyróżnia pożyczki unijne jest fakt, że dopuszczają one możliwość dokonania wpisu hipoteki na 2 miejscu w dziale IV księgi wieczystej. Oczywiście w takim przypadku należy zachować zdrowy rozsądek. Jeśli nieruchomość jest warta 600.000 zł, wpis jest na kwotę 500.000 zł, a spłata innego zobowiązania dopiero co się rozpoczęła i będzie trwać jeszcze przez 15 lat, to na pewno zabezpieczeniem się na takie nieruchomości instytucja pożyczkowa nie będzie zainteresowana. Inaczej zostanie oceniona nieruchomość, która jest co prawda obciążona hipoteką, ale do spłaty pozostała już niewielka część kredytu i zakończy się on za 3 czy 4 miesiące i dodatkowo jej wartość jest zdecydowanie wyższa niż kwota wnioskowanej pożyczki. Można przyjąć, że wartość proponowana nieruchomości powinna stanowić minimum 1,5 krotność pożyczki. Co prawda istnieją fundusze, które oczekują zabezpieczenia jeden do jednego, ale to są przypadki szczególne i niezbyt częste. Nieruchomość proponowana na zabezpieczenie może należeć do osoby trzeciej, ale nie może posiadać żadnych hipotek przymusowych, służebności, czy być objęta nadzorem konserwatora zabytków. instytucje pożyczkowe tak samo chętnie skorzystają z nieruchomości mieszkalnej jak i komercyjnej. Wraz z hipoteką zawsze zostanie dokonana cesja praw z polisy ubezpieczeniowej jako zabezpieczenie wtórne w sytuacji, gdyby nieruchomość została spalona lub uległa zniszczeniu z innych powodów.

Ad 3. Zastaw na rzeczach ruchomych to 3 najczęściej wykorzystywana forma zabezpieczenia. Jest ona o tyle atrakcyjna, że opłata za wpis do rejestru zastawów jest zdecydowanie niższa niż notarialne koszty ustanowienia hipoteki i wynosi około 200 zł od wpisu, co jest bardzo istotne, gdyż wszelkie ewentualne koszty przygotowania wniosku, ustanowienia zabezpieczeń, a także zwalniania zabezpieczeń ponosi wnioskodawca. Zastawem mogą zostać objęte samochody, maszyny i urządzenia, czy na przykład zapasy towarów handlowych. Zasadą, jaką kierują się instytucje pożyczkowe w czasie analizy zaproponowanego zabezpieczenia jest płynność danej rzeczy, czyli możliwość jej sprzedaży na rynku wtórnym i odzyskanie pożyczonych pieniędzy. Zdecydowanie chętniej zostanie wyrażona zgoda na dokonanie zestawu na ciągniku siodłowym z naczepą niż na specjalistycznej maszynie przygotowanej pod specjalne zamówienie, którą mogłoby być potencjalnie zainteresowanych na przykład tylko 3 przedsiębiorców w całej Polsce. Nawet jeśli jej wartość jest wielokrotnie wyższa niż film wspomnianego zestawu samochodowego.

W przypadku zastawu mogą być brane pod uwagę również towary handlowe. Wśród moich klientów, którzy skorzystali z tego rodzaju zabezpieczenia, był na przykład handlujący artykułami krawieckimi przedsiębiorca, który zaproponował zastaw na zamkach błyskawicznych czy handlujący artykułami samochodowymi, który zaproponował zastaw na całym asortymencie będącym w magazynie.

W przypadku środków trwałych proponowanych na zabezpieczenie obowiązuje zasada 2:1, czyli kwota pożyczki musi być pokryta dwukrotnie więcej wartym majątkiem w postaci maszyn czy urządzeń, a w przypadku środków obrotowych, czyli towarów handlowych i materiałów ta proporcja musi być jeszcze większa i jest to zależne od potencjalnego rynku zbytu. Wycena zaproponowanych środków odbywa się również w oparciu o polisę ubezpieczeniową i obok zastawu również zostanie dokonana cesja praw z polisy ubezpieczeniowej jako zabezpieczenie wtórne w sytuacji, gdyby przedmiot zastawu uległ zniszczeniu.

Ad 4. Zbliżoną formą do zastawu rejestrowego jest przewłaszczenie na zabezpieczenie. Są dwa zasadnicze elementy, które odróżniają te formy zabezpieczenia. W przypadku przewłaszczenia w wyniku zawarcia umowy następuje przeniesienie własności przedmiotu na wierzyciela to czasu spłaty długu z jednoczesnym pozostawieniem przedmiotu we władaniu dłużnika, czyli krótko mówiąc, następuje zmiana właściciela przedmiotu. Natomiast ustanowienie zastawu polega na zawarciu umowy między właścicielem przedmiotu zastawu a instytucją pożyczkową i następnie następuje wpis takiej informacji do rejestru zastawów. W przypadku zastawu zaspokojenie wierzyciela w razie niespłacenia zobowiązania następuje w postępowaniu egzekucyjnym z uwzględnieniem uregulowaniu przepisów prawa. W przypadku przewłaszczenia, w razie niespłacenia długu wierzyciel nie prowadzi postępowania egzekucyjnego, gdyż jako właściciel może po prostu żądać wydania mu rzeczy.

Wraz ze spłacaniem długu zawiera się ponowną umowę o przeniesieniu własności przedmiotu.

Przewłaszczenie jest operacją darmową dla obu stron, a więc na niekorzyść zastawu przemawiają opłaty związane z jego wpisem do rejestru zastawów. Jednocześnie instytucja pożyczkowa zobowiązuje się, że nie będzie wykorzystywać rzeczy inaczej niż tylko do zaspokojenia ewentualnego długu. Z kolei dłużnik nie ma prawa do zastawienia rzeczy przewłaszczonej ani jej zbycia.

Ad 1. Ciekawą formą zabezpieczenia pożyczki jest skorzystanie z poręczenia udzielonego przez inny podmiot prawny. W tym przypadku możemy mieć do czynienia z poręczeniem udzielonym przez inne przedsiębiorstwo – wówczas zostanie przeprowadzona analiza jego zdolności kredytowej w oparciu o metody zbliżone do analizy wnioskodawcy pożyczki, czyli należy przedstawić sprawozdania finansowe, listę posiadanych zobowiązań kredytowych, listę składników majątkowych i tak dalej. Na tej podstawie zostanie wydana opinia, czy takie przedsiębiorstwo może udzielić poręczenia za zobowiązania wnioskodawcy.

Inną odmianą poręczenia udzielonego przez podmiot prawny jest poręczenie funduszu poręczeniowego. Dla przykładu, w Łodzi funkcjonuje tego typu jednostka, której zadaniem jest wspieranie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw. W tym konkretnym przypadku fundusz poręczeniowy jest skłonny poręczyć maksymalnie do 80% kwoty pożyczki, jednak nie więcej niż 500.000 zł. Instytucje pożyczkowe nie badają zdolności kredytowych funduszy poręczeniowych, a poręczenie udzielone przez tego typu fundusz jest traktowane jako w pełni wiarygodne i wystarczające. Wówczas pożyczkobiorca musi zaproponować dodatkowe zabezpieczenie na pokrycie pozostałych 20% kwoty pożyczki. Za udzielone poręczenie przez taki fundusz pobierana jest prowizja, a jego poręczenie musi być zabezpieczone. Jednak w tym przypadku stanowi ono zazwyczaj pokrycie 1:1 czy to w przypadku hipoteki, gdzie standardowo jest wspomniane wcześniej 1:1,5 czy zastawu, gdzie wymagane jest pokrycie 2:1. Poręczenie udzielone przez fundusz pożyczkowe ma jeszcze jedną dodatkową zaletę, o której powiem w innej części odcinka.

Ad 8. Cesja należności z tytułu sprzedaży towarów i usług jest stosunkowo rzadko stosowaną formą zabezpieczenia transakcji pożyczkowych. Polega ona na podpisaniu umowy pomiędzy trzema stronami: instytucją pożyczkową przedsiębiorcą oraz jego kontrahentem, czyli jego dłużnikiem. Koncepcja takiego zabezpieczenia opiera się na tym, że dłużnikowi zostaje wskazany w umowie numer rachunku należący do instytucji pożyczkowej, na który ma dokonywać płatności należnych przedsiębiorcy z tytułu realizacji przez niego jakichś usług czy sprzedaży. W sytuacji, gdy pożyczkobiorca nie posiada zaległości wobec instytucji pożyczkowej. Pieniądze są zwalniane i przekazywane na jego rachunek. W sytuacji, gdy takie zaległości się pojawiają to fundusz pożyczkowy potrąca sobie odpowiednie kwoty, a resztę przekazuje przedsiębiorcy. Tak, jak wspomniałem, tego typu forma jest dosyć sporadycznie stosowana przede wszystkim dlatego, że rzadko spotyka się teraz umowy długoterminowe zawarte pomiędzy zamawiającym o dostawcą, które pokryłyby okres trwania pożyczki unijnej, która z reguły trwa około 3 czy 5 lat. Ponadto przed podpisaniem umowy trójstronnej instytucja pożyczkowa musiałaby zbadać wiarygodność płatniczą takiego dłużnika na podstawie jego dokumentów finansowych, a na to z kolei zazwyczaj nie chcą oni się zgadzać.

Ad 5, Ad 6. Zastaw na środkach pieniężnych wraz z ich blokadą i pełnomocnictwem do rachunku oraz gwarancja bankowa to najrzadziej wykorzystywane zabezpieczenia transakcji. Dzieje się tak dlatego, że głównymi beneficjentami pożyczek unijnych są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. I gdyby mieli pieniądze na koncie, to woleliby dokonać. inwestycji z własnych środków bez konieczności płacenia odsetek od pożyczki i zamrażania swoich oszczędności bez oprocentowania. Z kolei banki niechętnie udzielają gwarancji bankowych na zabezpieczenie pożyczek udzielanych przez inne instytucje. Wolą przy identycznym ryzyku kredytowym zarobić samemu na kredycie niż na tańszej gwarancji.

Z tematem zabezpieczeń wrócę jeszcze w kolejnym odcinku Pożyczkowskazu, w którym przedstawię ogólne uwagi dotyczące zabezpieczeń i podsumuję temat.

Zainteresowanych tematem pożyczek unijnych zapraszam oczywiście do kontaktu

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Kategorie
Pożyczkowskaz

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.3 – Kto może ubiegać się o pożyczki ze środków z Unii Europejskiej? Cz.2

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.3 – Kto może ubiegać się o pożyczki ze środków z Unii Europejskiej? Cz.2

Kto może ubiegać się o pożyczki ze środków z Unii Europejskiej? Cz.2

TRANSKRYPCJA PODCASTU DLA TYCH CO WOLĄ CZYTAĆ NIŻ SŁUCHAĆ.

Jakie kryteria musi spełniać wnioskodawca, aby mógł ubiegać się o pożyczkę unijną?

4 z nich przedstawiłem we wcześniejszym odcinku Pożyczkwskazu. Dzisiaj zajmę się pozostałymi sześcioma. Przypomnę, że 4 wcześniej omówione wymagają, by:

  1. po pierwsze wnioskodawca nie może znajdować się w trudnej sytuacji w rozumieniu odpowiednich przepisów unijnych.
  2. Po 2 na takim przedsiębiorcy nie może ciążyć obowiązek zwrotu pomocy publicznej
  3. Po 3 wnioskodawca jest osobą fizyczną, prawną albo jednostką organizacyjną, niebędącą osobą prawną, której właściwa ustawa przyznaje zdolność prawną.
  4. Po 4 najpóźniej w dniu składania wniosku lub zawarcia umowy wnioskodawca posiada siedzibę lub oddział w województwie, którego dotyczy konkretna pożyczka.
  1. Piąte kryterium mówi o tym, że wnioskujący musi być mikro, małym lub średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu przepisów unijnych. Aby określić status przedsiębiorstwa, bierze się pod uwagę łącznie 2 wskaźniki:

– Wskaźnik zatrudnienia

– jeden z dwóch wskaźników finansowych do wyboru przez przedsiębiorcę:

roczny obrót lub

roczną sumę bilansową.

Można powiedzieć, że MŚP to podmiot, który ma mniej niż 250 pracowników oraz roczny obrót, który wynosi maksymalnie 50 milionów euro lub sumę bilansową wynoszącą maksymalnie 43 miliony euro.

Dlatego też większość przedsiębiorców na rynku polskim można śmiało zaliczyć do kategorii mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. Określając wielkość zatrudnienia należy podać liczbę zatrudnionych w skali roku w przeliczeniu na pełne etaty – osoby pracujące w niepełnym wymiarze etatu lub te, które nie przepracowały pełnego roku (na przykład pracowników sezonowych oraz zatrudnionych na podstawie umów na czas określony należy wyrazić przez wartość ułamkową).

W liczbie zatrudnionych uwzględnia się zarówno pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i inne osoby pracujące na rzecz przedsiębiorstwa. Na przykład w oparciu o kontrakty menedżerskie, właścicieli i wszystkie pozostałe osoby prowadzące regularną działalność w przedsiębiorstwie i czerpiące z tego tytułu korzyści finansowe.

Jak powiązania z innymi podmiotami wpływają na status przedsiębiorstwa?

Nawet znając stan zatrudnienia i dane finansowe jednego podmiotu nie zawsze możemy jasno określić jego wielkość. Status przedsiębiorstwa wymaga uwzględnienia wszystkich możliwych powiązań z innymi podmiotami, tak aby wynik takiej weryfikacji uwzględniał rzeczywistą sytuację ekonomiczną danego przedsiębiorstwa, premiując te z nich, które rzeczywiście stanowią MŚP i których dotyczą właściwe dla tej grupy ograniczenia i bariery.

Określając status przedsiębiorstwa należy sprawdzić na jakich rynkach działają te podmioty – czy na takich samych, czy w zupełnie innych branżach oraz odpowiednio zsumować liczbę zatrudnionych oraz obrót lub sumę bilansową poszczególnych podmiotów posiadających relacje właścicielskie. Nie będę w tym miejscu mówił o szczegółach, jak należy przeprowadzić taką kalkulację. Wspomnę tylko, że wyróżnia się cztery kategorie przedsiębiorstw, których dane brane są pod uwagę przy obliczaniu wskaźników finansowych i liczby personelu:

– przedsiębiorstwa niezależne,

– przedsiębiorstwa partnerskie,

– przedsiębiorstwa powiązane,

– podmioty publiczne.

Przedsiębiorstwa partnerskie są powiązane finansowo, ale żaden podmiot nie sprawuje pośredniej lub bezpośredniej kontroli nad innymi podmiotami przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwa powiązane to przedsiębiorstwa, z których jedno sprawuje pośrednio lub bezpośrednio kontrolę nad innym przedsiębiorstwem lub wywiera na nie dominujący wpływ. Przedsiębiorstwo niezależne (samodzielne) to takie przedsiębiorstwo, którego nie można zakwalifikować ani jako partnerskie, ani powiązane. Dla przedsiębiorstwa niezależnego dane do obliczania pułapów MŚP (kryterium zatrudnienia oraz kryterium finansowe) są ustalane wyłącznie na podstawie jego własnych ksiąg rachunkowych lub innych dokumentów finansowych.

Przy określaniu wielkości przedsiębiorstwa można posłużyć się kalkulatorami dostępnymi w Internecie.

Zgodnie z 6 warunkiem, wnioskodawca nie może podlegać wykluczeniu z możliwości dostępu do środków publicznych na podstawie przepisów prawa. Wykluczenie beneficjenta z możliwości otrzymania pożyczki unijnej następuje, gdy została wobec niego przeprowadzona windykacja środków przeznaczonych na realizację innych programów z udziałem środków europejskich, gdy zostały one na przykład:

– wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,

– pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości,

Bądź w ramach wcześniejszych czynności kontrolnych, sprawdzających i tym podobnych stwierdzono, że:

– beneficjent otrzymał płatności na podstawie dokumentów podrobionych przerobionych, potwierdzających nieprawdę.

– beneficjent nie zwrócił środków w terminie mu wskazanym.

Okres wykluczenia trwa 3 lata od dnia dokonania zwrotu środków. Odpowiedni rejestr podmiotów wykluczonych prowadzony jest w Ministerstwie Finansów.

Informacje są udostępniane określonym instytucjom:

– między innymi instytucjom zarządzającym, pośredniczącym, wdrażającym, czyli tym, które biorą udział w procesie dystrybucji i środków unijnych,

– a także beneficjentom, ale tylko w zakresie ich własnego statusu. Więc można sprawdzić wyłącznie własne przedsiębiorstwo, ale przedsiębiorstwa kolegi już nie.

Po 7. Wnioskodawcy nie mogą być wykluczeni z możliwości ubiegania się o pomoc de minimis. Rzecz oczywiście dotyczy tylko tych podmiotów, które chcą się o taką pomoc ubiegać. Skorzystanie z niej daje szereg przywilejów, na przykład:

– preferencyjne oprocentowanie pożyczki,

– dłuższy okres spłaty,

– większe kwoty pożyczek.

W tym przypadku można mówić o 2 rodzajach wykluczeń sektorowych, są to:

– sektory wykluczone

– sektory z ograniczeniami.

Przedsiębiorca posiadający PKD działalności wykluczonej nie może otrzymać wsparcia w ramach pomocy de minimis w ogóle, natomiast przedsiębiorca posiadający PKD w ramach sektora z ograniczeniami otrzyma wsparcie w ramach pomocy de minimis, ale tylko w ograniczonym zakresie.

Lista sektorów wykluczonych z pomocy de minimis dostępna jest w internecie, a zalicza się do nich na przykład uprawy rolne, rozmnażanie roślin, chów i hodowla zwierząt, rybactwo, górnictwo węgla, górnictwo ropy naftowej, gazu ziemnego, rud metali, produkcja olejów, mięsa, soków z owoców i warzyw, produkcja cukru i alkoholi, ale również sprzedaż hurtowa, zboża kwiatów i roślin czy owoców i warzyw.

Natomiast sektory z ograniczeniami to na przykład transport drogowy towarów, zakaz finansowania z pomocą de minimis dotyczy zakupu środków transportu i urządzeń transportowych, a w przypadku zakupów na inny cel próg pomocy wynosi 100.000 EUR. W skrócie można powiedzieć, że z pomocy de minimis nie można skorzystać wtedy, kiedy rzecz dotyczy sfinansowania zakupu środków transportowych czy urządzeń transportowych, ale na inne cele firma, która w PKD ma drogowy transport towarów, można skorzystać z pomocy de minimis do 100.000 EUR

Po 8. Wnioskodawcy nie mogą być podmiotami, w stosunku do których fundusz pożyczkowy lub osoby upoważnione do jego reprezentacji posiadają jakiekolwiek powiązania, które wpływają lub mogłyby potencjalnie wpływać na prawidłową realizację pożyczki na etapie oceny wniosku o udzielenie, czy jej wypłaty, rozliczenia i realizacji samej pożyczki.

  1. Kryterium wymaga, aby wnioskodawca terminowo regulował zobowiązania podatkowe wobec Skarbu Państwa oraz zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Weryfikacja tego kryterium odbywa się na podstawie odpowiednich zaświadczeń przedstawianych na etapie wnioskowania lub najpóźniej w dniu podpisywania umowy pożyczkowej. Wówczas cały proces udzielenia pożyczki odbywa się na podstawie deklaracji przedsiębiorcy o braku zaległości.
  1. kryterium wyklucza z możliwości ubiegania się o pożyczkę przedsiębiorców, którzy nie wywiązali się z zobowiązań wynikających z wcześniej otrzymanej pożyczki w danym funduszu, czyli na przykład nieterminowo ją spłacali, a od momentu wygaśnięcia wszelkich zobowiązań wynikających z wcześniej otrzymanej pożyczki nie minęły więcej niż trzy lata.

Ewentualnie przedłożyli fałszywe informacje lub zataili prawdziwe dane rozliczając pożyczkę bądź ubiegając się o wsparcie z innego programu pomocowego obsługiwanego przez jakąkolwiek instytucję udzielającą wsparcia ze środków publicznych.

Przedsiębiorcy, którzy próbowali wpłynąć, w sposób niedopuszczalny na decyzję pośrednika finansowego ubiegając się o wsparcie z Funduszu również nie mają szans na uzyskanie finansowania.

Ponadto, jeśli osoby zarządzające przedsiębiorstwem albo jego wspólnicy zostali prawomocnie skazani za przestępstwa gospodarcze, w tym m.in. z powodu składania fałszywych zeznań, przekupstwa, przestępstwa karno-skarbowe to taki podmiot jest wykluczony z postępowania pożyczkowego.

W ten sposób dotarliśmy do końca omawiania wszystkich kryteriów, na podstawie których można określić, kto może ubiegać się o pożyczki ze środków unijnych.

To wszystko w tym odcinku Pożyczkowskazu, zapraszam do wysłuchania kolejnych odcinków. Tyle z mojej strony, pozdrawiam serdecznie i do usłyszenia.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Kategorie
Pożyczkowskaz

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.2 – Kto może ubiegać się o pożyczki ze środków z Unii Europejskiej? Cz.1

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.2 – Kto może ubiegać się o pożyczki ze środków z Unii Europejskiej? Cz.1

Kto może ubiegać się o pożyczki ze środków z Unii Europejskiej? Cz.1

TRANSKRYPCJA PODCASTU DLA TYCH CO WOLĄ CZYTAĆ NIŻ SŁUCHAĆ.

Kto może ubiegać się o pożyczki ze środków z UE?

Odpowiedź na to pytanie jest zarazem prosta – jak i trudna. Prosta, bo wystarczy powiedzieć, że pożyczki unijne przeznaczone są dla przedsiębiorstw. A więc nie są one dostępne dla osób nieprowadzących działalności. A trudna, bo nie każde z przedsiębiorstw może się o nią ubiegać. Wnioskodawca musi spełnić szereg kryteriów. Na szczęście w większości przypadków są one dosyć ewidentne i większość przedsiębiorstw jej spełnia. Wymagania, o których powiem są jednolite dla pożyczek oferowanych w całej Polsce. Jest ich 10 i ich omawianie podzielę na dwie części. Pierwsza część dzisiaj a następna w kolejnym odcinku poradnika. Należy pamiętać, że poza tymi 10 kryterimi pośrednicy finansowi mogą wprowadzić do regulaminu dodatkowe kryteria warunkujące możliwość ubiegania się o pożyczkę, jednak jest to zależne od konkretnego produktu pożyczkowego i dlatego zawsze uważnie należy czytać regulamin pożyczki – czy nie pojawiły się tam inne kryteria dostępności poza omówionymi przeze mnie.

To co na pewno wyróżnia pożyczki unijne, to fakt, że o taką pożyczkę można ubiegać się już od pierwszego dnia działalności. W przypadku kredytów i pożyczek bankowych dla firm zazwyczaj są nałożone ograniczenia dopuszczające finansowanie podmiotów w zależności od ich formy prawnej. Jest to na przykład minimum 12 miesięcy dla indywidualnych działalność, a w przypadku różnego rodzaju spółek 24 czy nawet 36 miesięcy nieprzerwanego okresu funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Część środków w ramach Funduszy UE może być przeznaczonych na pożyczki dla mikroprzedsiębiorców typu start-up, tj. działających nie dłużej niż 24 miesiące. Pożyczki takie zazwyczaj objęte są dodatkowymi preferencjami dotyczącymi oprocentowania i zakresu kosztów kwalifikowanych, czyli tego, na co można wydatkować środki pochodzące z pożyczki.

Przez Przedsiębiorstwo typu start-up w rozumieniu przepisów unijnych określa się Przedsiębiorstwo, które w momencie zawarcia umowy pożyczki, działa na rynku nie dłużej niż dwa lata od daty rozpoczęcia działalności gospodarczej, przy czym ten dwuletni okres liczony jest:
a) dla osób fizycznych – od daty rozpoczęcia wykonywania działalności określonej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – dlatego ewentualne zawieszenie działalności gospodarczej na dowolny okres nie wstrzymuje biegu tych 24 miesięcy. W przypadku kredytów bankowych zazwyczaj okres życia podmiotu liczy się na nowo od odwieszenia działalności w CEIDG.
b) dla spółek cywilnych i kapitałowych – od daty zawarcia umowy spółki,
c) dla pozostałych spółek handlowych i oddziałów przedsiębiorstw zagranicznych – od daty rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym,
d) dla przedsiębiorstw zagranicznych – od daty zawarcia umowy spółki lub daty rejestracji w odpowiednim rejestrze, w zależności od konstrukcji prawnej przedsiębiorstwa zagranicznego,

Jakiekolwiek przekształcenie lub zmiana formy prawnej wnioskodawcy, traktowana jest jako kontynuacja dotychczas prowadzonej działalności, a nie rozpoczęcie prowadzenia nowej działalności gospodarczej.

Jakie są zatem kryteria i zasady dopuszczalności ubiegania się o pożyczkę
i wydatkowania pożyczki. O pożyczkę ze środków Funduszu mogą ubiegać się Przedsiębiorstwa, które spełniają łącznie następujące warunki:

  1. Nie znajdują się w trudnej sytuacji w rozumieniu odpowiednich przepisów unijnych. Zgodnie z nimi przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeżeli bez interwencji państwa prawie na pewno będzie skazane na zniknięcie z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej.

Przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących trzech okoliczności:

  1. a) w przypadku spółki charakteryzującej się ograniczoną odpowiedzialnością wspólników poniesione straty przekraczają więcej niż połowę kapitału podstawowego. Trzeba pamiętać, że nie chodzi tu o wykluczenie z możliwości finansowania spółki, która ma 5.000 zł i wygenerowała stratę w kwocie 3.000 zł. Musi zajść wcześniej wspomniana przesłanka, że bez interwencji państwa spółka jest skazana na zniknięcie z rynku w krótkim lub średnim okresie
  2. b) druga okoliczność dotyczy spółki, w której przynajmniej niektórzy wspólnicy ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za długi spółki. W tym przypadku o trudnej sytuacji mówimy, gdy więcej niż połowę kapitału spółki według dokumentów księgowych utracono wskutek poniesionych strat. W tym przypadku jest więc mowa o kapitałach własnych spółki, a nie o kapitale podstawowym jak miało to miejsce w spółkach z o.o.
    c) przedsiębiorstwo jest przedmiotem zbiorowego postępowania upadłościowego lub zgodnie z prawem krajowym spełnia kryteria. Nad tym kryterium chciałbym zatrzymać się na dłużej, ponieważ większość moich klientów, to osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, aczkolwiek to kryterium odnosi się również do innych form prawnych prowadzonej działalności.

Należy podkreślić, że to kryterium nie dotyczy start-upów

Jakie są przesłanki upadłości i powody objęcia zbiorowym postępowaniem upadłościowym na wniosek wierzycieli

Podstawowym warunkiem postanowienia o ogłoszeniu upadłości jest popadnięcie w stan niewypłacalności. Dłużnik musi utracić płynność finansową, co powoduje, że nie jest lub w niedługim czasie nie będzie mógł regulować swoich zobowiązań pieniężnych wobec wierzycieli. Mowa jest tu o zbiorowym postępowaniu upadłościowym – chodzi więc o sytuację, w której przedsiębiorstwo posiada przeterminowane długi wobec więcej niż jednego wierzyciela.

Utrata płynności, to sytuacja, która ma miejsce, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące. Dłużnik, jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące. Prawo upadłościowe identyfikuje więc dwie niezależne przesłanki wskazujące na powstanie stanu niewypłacalności w przedsiębiorstwie. Pierwszą z nich nazywamy przesłanką płynnościową, a jej istotą jest utrata zdolności do spłaty zobowiązań pieniężnych. Przesłanka ta dotyczy każdego przedsiębiorcy – bez względu na formę prawną prowadzonej działalności (osoba fizyczna, spółka osobowa czy też spółka kapitałowa).

Z kolei drugą określa się jako przesłankę majątkową, zadłużeniową bądź bilansową. Występuje ona, gdy przez okres minimum 24 miesięcy utrzymuje się przewaga zobowiązań dłużnika nad wartością jego majątku. Druga przesłanka nie dotyczy osób fizycznych, lecz podmiotowo ogranicza się do przedsiębiorców działających w formie przede wszystkim spółek kapitałowych oraz osobowych, ale z wyłączeniem spółek, w których co najmniej jednym wspólnikiem odpowiadającym za ich zobowiązania bez ograniczenia całym swoim majątkiem jest osoba fizyczna.

Szczególną formą upadłości jest tzw. upadłość konsumencka – stosujemy ją względem osób fizycznych, które nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej, a od 2020 r. także do przedsiębiorców wpisanych do CEIDG. 

Dla określenia stanu niewypłacalności nieistotne jest, czy dłużnik nie wykonuje wszystkich swoich zobowiązań, czy też tylko niektórych z nich, jak też jaka jest przyczyna niewykonywania zobowiązań. Niewypłacalność istnieje nie tylko wtedy, gdy dłużnik nie ma środków, lecz także wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje zobowiązań z innych przyczyn.

  1. jakie jest drugie kryterium, które musi spełnić przedsiębiorca wnioskujący o pożyczkę unijną. Na takim przedsiębviorcy nie może ciążyć obowiązek zwrotu pomocy publicznej, wynikający z decyzji Komisji Europejskiej uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz ze wspólnym rynkiem lub wynikający z orzeczenia sądu krajowego lub unijnego;

W przypadku, gdy beneficjent nie zastosował się do decyzji i nie zwrócił środków wraz z odsetkami w wyznaczonym terminie lub gdy beneficjent otrzymał dofinansowanie na podstawie dokumentów podrobionych lub przerobionych lub dokumentów potwierdzających nieprawdę, beneficjent zostaje wykluczony z możliwości otrzymania wsparcia finansowego na okres 3 lat od dnia dokonania zwrotu środków przez beneficjenta.

  1. są osobami fizycznymi, osobami prawnymi albo jednostkami organizacyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, którym właściwa ustawa przyznaje zdolność prawną;

Czym jest zdolność prawna i jak się ją nabywa – jest to możliwość bycia podmiotem praw i obowiązków cywilnoprawnych. Należy ją odróżnić od zdolności do czynności cywilnoprawnych, czyli np. możliwości zawierania umów. Można mieć zdolność prawną (np. móc być właścicielem nieruchomości), ale nie mieć zdolności do czynności prawnych (np. z powodu ubezwłasnowolnienia nie można jej sprzedać).

Osoby prawne i jednostki organizacyjne nabywają zdolność prawną z reguły wtedy, gdy powstaną, może to być jednak uzależnione np. od wpisu do odpowiedniego rejestru. Dlatego dla pewności lepiej na przykład złożyć wniosek o pożyczkę dla spółki jawnej dopiero w momencie, gdy pojawi się ona w rejestrze, a nie gdy zostanie zawarta umowa tej spółki.

Przepisy co prawda przyznają zdolność prawną spółkom z o.o. czy S.A. w organizacji, a więc w okresie między zawarciem umowy spółki a wpisem do rejestru, ale tak jak wspomniałem – dla pewności lepiej wstrzymać się do czasu zorganizowania spółki pod kątem formalnym

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą nabywają zdolność prawną na takich samych zasadach, jak osoby nieprowadzące działalności, czyli od chwili urodzenia Tacy przedsiębiorcy nie są “jednostkami organizacyjnymi” ani “osobami prawnymi”, nie nabywają więc zdolności prawnej dopiero z chwilą rejestracji działalności.

  1. najpóźniej w dniu składania wniosku lub zawarcia umowy posiada siedzibę lub oddział, w województwie którego dotyczy konkretna pożyczka. I można to zweryfikować na podstawie dokumentów rejestrowych. W przypadku, gdy przedsiębiorca nie posiada ujawnionego w CEIDG stałego lub dodatkowego stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej, taki przedsiębiorca może otrzymać wsparcie, pod warunkiem, że posiada adres zamieszkania na terenie właściwego województwa.

Należy pamiętać, że przykładowo przedsiębiorca prowadzący działalność we Wrocławiu nie otrzyma pożyczki z puli przeznaczonej dla przedsiębiorców z woj. Mazowieckiego, chyba, że zamierza w tym województwie przeprowadzić inwestycję polegającą na przykład na zakupie maszyny, która będzie w tym województwie pracować – na przykład w wynajętej w tym celu hali.   

Dzień dobry,

Dzisiaj dokończę omawianie warunków, jakie musi spełniać wnioskodawca, aby mógł ubiegać się o pożyczkę unijną.

Takich kryteriów jest 10, z których cztery przedstawiłem we wcześniejszym odcinku Pożyczkowskazu. Dzisiaj zajmę się pozostałymi sześcioma. Przypomnę, że te cztery mówią, że po pierwsze wnioskodawca nie może znajdować się w trudnej sytuacji w rozumieniu odpowiednich przepisów unijnych. Po 2. na takim przedsiębiorcy nie może ciążyć obowiązek zwrotu pomocy publicznej, po 3 wnioskodawca jest osobą fizyczną, prawną albo jednostką organizacyjnymi niebędącymi osobą prawną, której właściwa ustawa przyznaje zdolność prawną, i po 4 najpóźniej w dniu składania wniosku lub zawarcia umowy wnioskodawca posiada siedzibę lub oddział, w województwie którego dotyczy konkretna pożyczka.

  1. kryterium mówi o tym, że wnioskujący musi być mikro, małym lub średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu przepisów unijnych.

Aby określić status przedsiębiorstwa, bierze się pod uwagę łącznie dwa wskaźniki: wskaźnik zatrudnienia i jeden z dwóch wskaźników finansowych (do wyboru przez przedsiębiorcę): roczny obrót lub roczną sumę bilansową. W skrócie można powiedzieć, że MŚP, to podmiot, który ma mniej niż 250 pracowników oraz roczny obrót wynosi maksymalnie 50 mEUR lub suma bilansowa wynosi maksymalnie 43 meur.

Określając wielkość zatrudnienia, należy podać liczbę zatrudnionych w skali roku w przeliczeniu na pełne etaty. Osoby pracujące w niepełnym wymiarze etatu lub które nie przepracowały pełnego roku (np. pracownicy sezonowi oraz zatrudnieni na podstawie umów na czas określony) należy wyrazić poprzez wartość ułamkową. W liczbie zatrudnionych uwzględnia się zarówno pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i inne osoby pracujące na rzecz przedsiębiorstwa, np. w oparciu o kontrakty menedżerskie, właścicieli i wszystkie pozostałe osoby prowadzące regularną działalność w przedsiębiorstwie i czerpiące z tego tytułu korzyści finansowe.

Jak powiązania z innymi podmiotami wpływają na status przedsiębiorstwa

Nawet znając stan zatrudnienia i dane finansowe jednego podmiotu nie zawsze możemy jasno określić jego wielkość. Status przedsiębiorstwa wymaga uwzględnienia wszystkich możliwych powiązań z innymi podmiotami, tak aby wynik takiej weryfikacji uwzględniał rzeczywistą sytuację ekonomiczną danego przedsiębiorstwa, premiując te z nich, które rzeczywiście stanowią MŚP i których dotyczą właściwe dla tej grupy ograniczenia i bariery. Określając status przedsiębiorstwa należy sprawdzić na jakich rynkach działają te podmioty – czy na takich samych, czy w zupełnie innych branżach oraz odpowiednio zsumować liczbę zatrudnionych oraz obrót lub sumę bilansową poszczególnych podmiotów posiadających relacje właścicielskie. Nie będę w tym miejscu mówił o szczegółach jak należy przeprowadzić taką kalkulację. Wspomnę tylko, że wyróżnia się cztery kategorie przedsiębiorstw, których dane brane są pod uwagę przy obliczaniu wskaźników finansowych i liczby personelu: przedsiębiorstwa niezależne, przedsiębiorstwa partnerskie, przedsiębiorstwa powiązane i podmioty publiczne

Przedsiębiorstwa partnerskie są powiązane finansowo, ale żaden podmiot nie sprawuje pośredniej lub bezpośredniej kontroli nad innymi podmiotami. Przedsiębiorstwa powiązane to przedsiębiorstwa, z których jedno sprawuje pośrednio lub bezpośrednio kontrolę nad innym przedsiębiorstwem lub wywiera na nie dominujący wpływ. Przedsiębiorstwo niezależne (samodzielne) to takie przedsiębiorstwo, którego nie można zakwalifikować ani jako partnerskie, ani powiązane. Dla przedsiębiorstwa niezależnego dane do obliczania pułapów MŚP (kryterium zatrudnienia oraz kryterium finansowe) są ustalane wyłącznie na podstawie jego własnych ksiąg rachunkowych

Przy określeniu wielkości przedsiębiorstwa można posłużyć się kalkulatorami dostępnymi w internecie.

Zgodnie z 6 warunkiem wnioskodawca nie może podlegać wykluczeniu z możliwości dostępu do środków publicznych na podstawie przepisów prawa.

Wykluczenie beneficjenta z możliwości otrzymania pożyczki unijnej następuje, gdy została wobec niego przeprowadzona windykacja środków przeznaczonych na realizację innych programów finansowanych z udziałem środków europejskich, gdy zostały one na przykład:

  • wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem;
    • pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości

bądź w ramach wcześniejszych czynności kontrolnych, sprawdzających, stwierdzono, że:

  • beneficjent otrzymał płatność na podstawie dokumentów podrobionych, przerobionych, potwierdzających nieprawdę;
  • beneficjent nie zwrócił środków w terminie mu wskazanym;

Okres wykluczenia trwa trzy lata od dnia dokonania zwrotu środków, a rozpoczyna się od dnia, w którym decyzja wydana przez stała się ostateczna.

Odpowiedni rejestr podmiotów wykluczonych prowadzony jest w Ministerstwie Finansów.

Informacje zawarte w rejestrze są udostępniane:

  • określonym instytucjom – między innymi instytucjom zarządzającym, pośredniczącym, wdrażającym, czyli tym, które biorą udział w procesie dystrybucji środków unijnych
  • beneficjentom – ale tylko w zakresie ich własnego statusu, więc można sprawdzić własne przedsiębiorstwo, ale kolegi już nie.

Po 7 wnioskodawcy nie mogą być wykluczeni z możliwości ubiegania się o pomoc de minimis – rzecz dotyczy tylko tych podmiotów, które chcą się o taką pomoc ubiegać. Skorzystanie z niej daje szereg przywilejów – na przykład preferencyjne oprocentowanie pożyczki, dłuższy okres spłaty, większe kwoty pożyczek.

W tym przypadku można mówić o dwóch rodzajów wykluczeń sektorowych – są to SEKTORY WYKLUCZONE i SEKTORY Z OGRANICZENIAMI

Przedsiębiorca posiadający PKD działalności wykluczonej nie może otrzymać wsparcia w ramach pomocy de minimis w ogóle, przedsiębiorca posiadający PKD w ramach sektora z ograniczeniami otrzyma wsparcie w ramach pomocy de minimis , ale w ograniczonym zakresie.

Lista sektorów wykluczonych z pomocy de minimis dostępna jest w Internecie, a zalicza się do nich na przykład:

Uprawy rolne, Rozmnażanie roślin, Chów i hodowla zwierząt, Rybactwo, górnictwo węgla, ropy naftowej, gazu ziemnego, rud metali, produkcja olejów, masła, mięsa, soków z owoców i warzyw, produkcja cukrów, alkoholi, ale również Sprzedaż hurtowa zboża, kwiatów i roślin, owoców i warzyw, 

SEKTORY Z OGRANICZENIAMI

TRANSPORT drogowy towarów – ZAKAZ FINANSOWANIA z pomocą de minimis ZAKUPU ŚRODKów TRANSPORTU I URZĄDZEŃ TRANSPORTOWYCH, a w przypadku zakupów na inny cel PRÓG POMOCY wynosi 100 TYS. EURO.

Po 8 – wnioskodawcy nie są podmiotami, w stosunku do których fundusz pożyczkowy lub osoby upoważnione do jego reprezentacji posiadają jakiekolwiek powiązania, które wpływają lub mogłyby potencjalnie wpływać na prawidłową realizację pożyczki na etapie oceny wniosku o udzielenie pożyczki, czy jej wypłaty pożyczki, rozliczenia i realizacji

9 kryterium wymaga, by wnioskodawca terminowo regulował zobowiązania podatkowe wobec Skarbu Państwa oraz zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Weryfikacja tego kryterium odbywa się na podstawie odpowiednich zaświadczeń przedstawionych na etapie wnioskowania lub najpóźniej w dniu podpisywania umowy pożyczkowej – wówczas cały proces udzielenia pożyczki odbywa się na podstawie deklaracji przedsiębiorcy o braku zaległości.

10 kryterium wyklucza z możliwości ubiegania się o pożyczkę przedsiębiorców, którzy:
nie wywiązali się z zobowiązań wynikających z wcześniej otrzymanej pożyczki w danym funduszu, czyli na przykład nieterminowo ją spłacali, a od momentu wygaśnięcia wszelkich zobowiązań wynikających z wcześniej otrzymanej pożyczki nie minęły więcej niż trzy lata,

Ewentualnie przedłożyli fałszywe informacje lub zataili prawdziwe dane rozliczając pożyczkę bądź ubiegając się o wsparcie z innego programu pomocowego obsługiwanego przez jakąkolwiek instytucję udzielającą wsparcia ze środków publicznych,

Przedsiębiorcy, którzy próbowali wpłynąć, w sposób niedopuszczalny na decyzję pośrednika finansowego ubiegając się o wsparcie z Funduszu również nie mają szans na uzyskanie finansowania.

Ponadto, jeśli osoby zarządzające przedsiębiorstwem albo jego wspólnicy zostali prawomocnie skazani za przestępstwa gospodarcze, w tym m.in. z powodu składania fałszywych zeznań, przekupstwa, przestępstwa karno-skarbowe to taki podmiot jest wykluczony z postępowania pożyczkowego.

W ten sposób dotarliśmy do końca omawiania wszystkich kryteriów na podstawie których można określić, kto może ubiegać się o pożyczki ze środków unijnych.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Kategorie
Pożyczkowskaz

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.1 – Czym są pożyczki unijne, skąd się wzięły i czym się charakteryzują. Przykładowy Program Regionalny – Jeremie 2.

POŻYCZKOWSKAZ – Odc.1 – Czym są pożyczki unijne, skąd się wzięły i czym się charakteryzują. Przykładowy Program Regionalny – Jeremie 2.

Czym są pożyczki unijne, skąd się wzięły i czym się charakteryzują. Przykładowy Program Regionalny - Jeremie 2.

TRANSKRYPCJA PODCASTU DLA TYCH CO WOLĄ CZYTAĆ NIŻ SŁUCHAĆ.

Historia Unii Europejskiej i idea zjednoczonej Europy.

U podstaw europejskich tendencji zjednoczeniowych leży wspólna historia i kultura narodów zamieszkujących ten kontynent. Wśród teoretyków problemu są osoby, które dopatrują się pierwszych ruchów w kierunku zjednoczenia Europy już w starożytności czy wiekach średnich. Natomiast według mnie nie ma sensu sięgać aż tak daleko w głąb historii. Bez wątpienia jednak można stwierdzić, że zalążkiem Unii Europejskiej jest powstała 7 lat po wojnie Europejska Wspólnota Węgla i Stali. Pierwsze etapy integracji polegały na usprawnieniu współpracy gospodarczej właśnie w zakresie tych 2 surowców. Zachęceni sukcesem, jakim okazała się ta organizacja przywódcy państw członkowskich postanowili na konferencji w Mesynie w czerwcu ’55 roku kontynuować próby integracyjne państw Europy Zachodniej. Owocem prac było podpisanie w roku ’57 słynnych traktatów rzymskich, które weszły w życie rok później. I tak w ’58 roku utworzono Europejską Wspólnotę Gospodarczą, czyli EWG. Na początku ściślejsza współpraca gospodarcza obejmowała 6 krajów. Od tego czasu do organizacji przystąpiło kolejnych 22 członków i udało się utworzyć ogromny jednolity rynek – tak zwany rynek wewnętrzny. Kolejny krok milowy w tworzeniu Unii Europejskiej w obecnym kształcie, to podpisany w 1992 roku traktat z Maastricht ustanawiający Unię Europejską, z kolei reformujący instytucje unijne traktat lizboński z 2007 roku wprowadził kolejne istotne zmiany. Unia Europejska wówczas nabyła osobowość prawną. Tak też organizacja, która na początku była wyłącznie unią gospodarczą stopniowo zaczęła obejmować różne obszary polityki – od klimatu, ochrony środowiska i zdrowia po stosunki zewnętrzne i bezpieczeństwo oraz sprawiedliwość i migrację. Polska jest członkiem Unii Europejskiej od 2004 roku. Na mocy traktatu akcesyjnego, podpisanego w 2003 roku w Atenach. Aktualnie Unia Europejska po rezygnacji z członkostwa przez Wielką Brytanię jest unią gospodarczą i polityczną zawartą pomiędzy 27 krajami europejskimi, które razem zajmują większą część kontynentu.

Polityka Spójności, Dochody budżetu, Perspektywy Finansowe.

Instytucje unijne realizują postawione przez Unię zadania, z których bardzo istotna jest aktywna polityka Rozwoju Regionalnego, zwana też Polityką Spójności lub Polityką Strukturalną. Jej głównym celem jest zmniejszenie różnic w rozwoju krajów i regionów, co zwiększa konkurencyjność krajów członkowskich i samej Unii na globalnym rynku. W latach 2014-2020 Unia przeznaczyła dla Polski 82,5 miliarda euro na zwiększenie atrakcyjności polskiej gospodarki, a także poprawę spójności społecznej i terytorialnej kraju, podnoszenie sprawności i efektywności administracji.

Na realizację swoich celów Unia Europejska dysponuje określonymi środkami finansowymi. Dochody budżetu Unii Europejskiej opierają się na tak zwanym systemie środków własnych, który obejmuje 4 główne źródła wpływów: – z opłat rolnych i składek cukrowych, ceł, podatku VAT i wpłat dokonywanych przez państwa członkowskie w zależności od wielkości ich Dochodu Narodowego. Pieniądze z budżetu Unii Europejskiej są przeznaczane głównie na wspólną politykę rolną – stanowi to około 45% wszystkich wydatków oraz politykę regionalną w postaci Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności. To z kolei około 35%.

Trzeba pamiętać, że unijny budżet opracowywany jest co roku, ale w Unii Europejskiej istnieje również średniookresowe planowanie budżetowe – w formie tak zwanych perspektyw finansowych zawieranych na okresy siedmioletnie, na przykład 2007 -2013, czy 2014-2020, a przed nami kolejna perspektywa finansowa na okres 2021-2027.

Struktura Funduszy Europejskich.

Największymi beneficjentami środków unijnych są bez wątpienia samorządy, potem długo nic i na 2 miejscu znajdują się najważniejsi z naszego punktu widzenia, czyli przedsiębiorcy. Najszerszy wachlarz pomocy do dyspozycji mają mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa. Unia Europejska wydaje pieniądze za pośrednictwem różnego rodzaju funduszy, programów i instrumentów finansowych. 5 głównych funduszy wspiera rozwój gospodarczy wszystkich krajów Unii zgodnie z celami opisanymi w strategii Europa 2020. Dla małych i średnich przedsiębiorstw najważniejszymi są:

– Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, którego celem jest zmniejszanie różnic w poziomie rozwoju regionów w Unii. A także wzmacnianie spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii Europejskiej jako całości oraz

-Europejski Fundusz Społeczny. Głównym celem tego funduszu jest walka z bezrobociem w krajach członkowskich, a pieniądze z Europejskiego Funduszu Społecznego zwiększają możliwość zatrudnienia i kształcenia, a także wspieranie ludzi młodych i podejmowanie przez nich własnej działalności gospodarczej.

Programy unijne dla przedsiębiorstw.

Perspektywa na lata 2014-2020 jest wdrażana w Polsce poprzez:

– 16 programów regionalnych zarządzanych przez urzędy marszałkowskie poszczególnych województw oraz

– 6 krajowych programów operacyjnych zarządzanych z kolei przez Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej. W ramach tych środków krajowych wsparcie dla MŚP zostało przewidziane przede wszystkim w ramach programu Inteligentny Rozwój oraz programu Polska Wschodnia.

– Program Inteligentny Rozwój to największy w Unii Europejskiej program, który finansuje badania, rozwój i innowacje. Głównym założeniem tego programu jest hasło „od pomysłu do rynku”. Oznacza ono wsparcie powstawania innowacji, od tworzenia koncepcji niespotykanych produktów, usług czy technologii przez przygotowanie prototypów, aż po ich komercjalizację, czyli wprowadzania na rynek.

– Program Polska Wschodnia jest ponad regionalnym programem dla województw Polski wschodniej, mającym na celu wzrost konkurencyjności i innowacyjności tego regionu.

Programy krajowe, o których przed chwilą wspomniałem to głównie znane wszystkim dotacje. Były one bardzo popularne w poprzedniej perspektywie finansowej na lata 2007- 2013. Ich dostępność zdecydowanie spadła, biorąc pod uwagę ofertę dla MŚP w bieżącej, trwające jeszcze perspektywie finansowej 2014-2020. Jeśli chodzi o dotacje, to największe szanse mają inwestycje realizowane w obszarach takich jak:

– projekty badawcze,

– wdrażanie innowacji,

– informatyzacja,

– rozwiązania ekologiczne,

– działalność za granicą,

– szkolenia.

Z kolei Regionalne Programy Operacyjne zarządzane przez instytucje samorządowe, to głównie wsparcie poza dotacyjne, czyli instrumenty zwrotne w postaci poręczeń, kredytów i pożyczek. Co istotne, to warunki uzyskania środków finansowych w postaci kredytów i pożyczek są zdecydowanie łatwiejsze i bardziej preferencyjne w porównaniu z ofertą komercyjną.

Charakteryzują się na pewno niższym oprocentowaniem lub wręcz jego brakiem, a firmom łatwiej jest fil uzyskać fil tego typu finansowanie ze względu na bardziej liberalne podejście do analizy zdolności do spłaty zaciągniętego długu.

Za zarządzanie programem regionalnym odpowiada zarząd województwa jako tak zwana instytucja zarządzająca. W ramach swoich kompetencji zarząd podpisuje umowę o współpracę z menedżerem funduszy, czyli Bankiem Gospodarstwa Krajowego, który jest odpowiedzialny za prawidłowe wdrażanie instrumentów finansowych. Ze względu na to, że Bank Gospodarstwa Krajowego jest stosunkowo małą instytucją finansową i mówiąc wprost, nie dałby rady własnymi siłami ogarnąć całej logistyki związanej z udzielaniem i później rozliczaniem pożyczek unijnych bank ten na podstawie otrzymanych zgłoszeń wybiera profesjonalnych pośredników finansowych w ramach poszczególnych produktów, a następnie podpisuje z nimi umowy. Pośrednicy finansowi są odpowiedzialni na poziomie konkretnych województw za dystrybucję środków finansowych z ramienia właśnie Banku Gospodarstwa Krajowego do ostatecznych beneficjentów, czyli przedsiębiorców. Takich pośredników finansowych w przypadku każdego województwa jest zazwyczaj kilku i to oni prowadzą nabory, przeprowadzają analizy i to z nimi są podpisywane umowy pożyczkowe. Z punktu widzenia przedsiębiorcy nie jest jednak istotny cały łańcuch powiązań pomiędzy instytucjami unijnymi, zarządem województwa, Bankiem Gospodarstwa Krajowego i pośrednikami finansowymi. Od początku do końca cała procedura uzyskania pożyczki przez przedsiębiorcę odbywa się w jednym miejscu i w jednym konkretnym funduszu pożyczkowym.

Pożyczki unijne.

W każdym z województw funkcjonują różne rodzaje pożyczek, inaczej niż w przypadku klasycznych kredytów komercyjnych, w których bez względu na to, czy pójdziemy do oddziału danego banku w jednej miejscowości czy drugiej, gdzie zawsze oferowane są takie same produkty. W przypadku pożyczek unijnych wygląda to zdecydowanie inaczej. Ich rodzaj, maksymalne kwoty, przeznaczenie czy okres finansowania są uzależnione od potrzeb i kierunków rozwoju w nakreślonych dla konkretnego województwa. Oczywiście takie pożyczki mogą być do siebie zbliżone, jednak szczegółami będą się różnić. Dlatego można mówić o podobieństwach tych pożyczek, ale to, co oferują fundusze pożyczkowe na przykład w województwie dolnośląskim różnić się będzie od pożyczek przeznaczonych dla województwa łódzkiego.

Istotne jest również to, że pożyczki unijne nie są w ciągłej dostępności. Zawsze obowiązuje zasada kto pierwszy ten lepszy i może zdarzyć się, że w danym momencie zostanie wstrzymany nabór wniosków na pożyczki. Dzieje się tak dlatego, że po pierwsze na każde województwo jest przeznaczona konkretna pula środków określona w ramach konkretnego Funduszu Europejskiego, a po drugie Bank Gospodarstwa Krajowego pełniąc rolę menedżera dzieli przyznane pieniądze na transze i po wydatkowaniu przez pośrednika finansowego całości środków z danej transzy BGK sprawdza poprawność ich wydatkowania i dokonania rozliczeń przez pośrednika. Jeśli wszystko jest ok no, to uruchamiana jest kolejna transza. Dlatego czasem na złożenie wniosku trzeba poczekać miesiąc, dwa lub trzy aż po prostu BGK dokona analizy poprawności wydatkowania i rozliczania właśnie pieniędzy przez pośrednika.

Kolejna rzecz istotna jest taka, że umowa zawarta pomiędzy BGK a pośrednikiem finansowym może wskazywać na konieczność osiągnięcia określonych wskaźników, jak na przykład ilość przedsiębiorców, do których ta pożyczka powinna trafić, czy ilość start-upów, którzy powinni skorzystać z pożyczki i tak dalej. Takich wskaźników może być bardzo dużo, a ich osiągnięcie jest istotne w procesie późniejszej oceny dokonywanej przez BGK, jeśli chodzi o jakość współpracy z danym pośrednikiem. To jest istotne również ze względu na późniejsze ewentualne odnowienie umowy o współpracy pomiędzy pośrednikiem a BGK przy kolejnym projekcie unijnym. Dlatego też może się również zdarzyć sytuacja, że początkowo w ogłoszeniu o naborze podano maksymalną kwotę dostępnej pożyczki na poziomie powiedzmy 1,5 miliona złotych, a po jakimś czasie zostanie ona ograniczona do 800 czy nawet 300 tysięcy zł. W ten to właśnie sposób pośrednik finansowy stara się doprowadzić do osiągnięcia zakładanej wartości danego wskaźnika. Dlatego tak istotne jest pilnowanie i śledzenie ogłoszeń o naborach i składanie wniosków stosunkowo szybko, żeby po prostu móc skorzystać z pożyczki jak najszybciej i na warunkach, które są początkowo określone w regulaminie.

Ogłaszając nabór na konkretny rodzaj pożyczki, pośrednik finansowy określa w regulaminie, kto może się ubiegać o pożyczkę, na co można ją wydatkować, jakie jest oprocentowanie pożyczki, jakie są zasady przyznawania takich pożyczek i to, co jest istotne to to, że nawet w obrębie jednego województwa jednego rodzaju pożyczek nabory prowadzone przez różnych pośredników mogą się różnić szczegółami. Generalnie są to zbliżone produkty do siebie, ale mają różne zapisy szczegółowe w regulaminie, więc warto jest czytać i porównywać karty produktów i regulaminy w poszczególnych funduszach pożyczkowych, żeby później się nie zdziwić w momencie składania wniosku, że został on na przykład odrzucony na etapie analizy formalnej.

Program Regionalny Jeremie2.

Programu Regionalnego jakim jest Jeremie2. Jest to projekt realizowany w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych województwa Łódzkiego, Mazowieckiego, Wielkopolskiego i Zachodniopomorskiego na lata 2014-2020 i jest on kontynuacją realizowanej w ramach perspektywy finansowej 2007-2013 inicjatywy JEREMIE, celem Jeremie2 jest zwiększenie aktywności inwestycyjnej przedsiębiorców pochodzących właśnie z tych 4 województw poprzez wzmocnienie ich pozycji i zwiększanie ich konkurencyjności na rynku. Program ten ma za zadanie, stymulowanie i rozwijanie działalności gospodarczej oraz wdrażanie przez małe i średnie przedsiębiorstwa projektów inwestycyjnych prowadzących do zwiększania skali innowacji w tych przedsiębiorstwach.

  • Jak to działa?

Jeremie 2 to program realizowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych tych 4 województw i oparty jest na odnawialnym mechanizmie finansowym. Oznacza to, że raz wydatkowane środki wracają i ponownie są inwestowane przez pośredników finansowych. Dzięki temu możliwe jest zabezpieczenie kapitału na inwestycje dla większej ilości firm z sektora MŚP, które nie miałyby dostępu do produktów oferowanych przez banki komercyjne, bo na przykład działają zbyt krótko na rynku, nie posiadają historii kredytowej, czy wystarczającej ilości zabezpieczeń aczkolwiek z mojego doświadczenia widać, że jednak te kwestie zabezpieczeń są dosyć istotne przy analizie zdolności do spłaty długu przez wnioskodawców i dosyć mocno przyglądają się zaproponowanym przez przedsiębiorców zabezpieczeniom.

  • Kto może skorzystać z programu Jeremie2?

Mogą skorzystać przedsiębiorstwa, które mają właśnie trudności z pozyskaniem kapitału na rozwój swojej działalności. Program ten jest skierowany do:

– przedsiębiorców z właśnie z sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw,

– osób bezrobotnych, które zdecydują się na otwarcie działalności, a także

– przedsiębiorców w początkowej fazie rozwoju, czyli start upów, którzy w nomenklaturze Unii Europejskiej funkcjonują jako podmioty do 2 roku życia takiego przedsiębiorstwa.

Program ten ma pomóc przede wszystkim tym podmiotom, które planują założenie firmy albo prowadzą już działalność gospodarczą na terenie województwa Łódzkiego, Mazowieckiego, Wielkopolskiego i Zachodniopomorskiego

– zatrudniają pomiędzy 1 a 250 pracownikami,

– mają obrót roczny maksymalnie do 50 milionów euro oraz

– posiadają sumę bilansową do 43 milionów euro.

  • Przeznaczenie pożyczki.

Środki z pożyczki muszą być przeznaczone na finansowanie działalności gospodarczej w zakresie budowy, rozbudowy lub rozszerzenia działalności gospodarczej, więc nie mogą to być wydatki przeznaczone na jakieś rzeczy niezwiązane z prowadzoną działalnością przez przedsiębiorcę. A więc na co konkretnie można wydać te pieniądze? Jest to na przykład:

– realizacja zmian procesu produkcyjnego przez wdrażanie nowych rozwiązań technicznych lub technologicznych,

– unowocześnienie składników majątku trwałego trwałego przez zakup maszyn, czy urządzeń ewentualnie środków transportu związanych bezpośrednio z celem realizowanego przedsięwzięcia,

– budowa instalacji i urządzeń sprzyjających oszczędności surowców i energii,

– informatyzacja przedsiębiorstwa,

– dostosowanie przedsiębiorstwa do standardów krajowych i unijnych,

– tworzenie nowych miejsc pracy.

  • Jakie są wykluczenia w finansowaniu?

Otrzymane środki finansowe nie mogą być przeznaczone na:

– pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej,

– finansowanie celów konsumpcyjnych,

– spłata pożyczek i kredytów,

– spłatę zobowiązań publicznoprawnych.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn